Backgammon Magnetico

Backgammon to klasyczna gra strategiczna, która ma tysiące lat. Każdy gracz ma zestaw 15 "figur", które muszą być przesuwane z ich pozycji startowych, wokół planszy, a następnie z planszy. Kości są rzucane w każdej turze, a każdy gracz musi zdecydować, którą z jego figur przesunąć w zależności od wyniku rzutu. Gracze mogą przechwytywać figury przeciwnika, zmuszając przechwycone figury do rozpoczęcia swojej podróży po planszy od nowa. Zwycięzcą jest pierwszy gracz, który usunie wszystkie 15 figur z planszy. Nowszym dodatkiem do gry jest "kostka podwajająca", która pozwala graczom zwiększyć stawki gry, ponieważ często gra się o pieniądze. Chociaż gra opiera się na kościach do określenia ruchu, istnieje duży stopień strategii w decydowaniu, jak wykonać najskuteczniejsze ruchy w danym rzucie kości, a także w ocenie ryzyka w odniesieniu do możliwych rzutów, które może uzyskać przeciwnik. Backgammon może być pierwszą grą wspomnianą w historii pisanej, sięgającą 5000 lat do Sumerów w starożytnej Mezopotamii. W latach 20. XX wieku archeolodzy odkryli pięć plansz na cmentarzu w starożytnej miejscowości Ur. W innym miejscu znaleziono również figury i kości wraz z planszą. Plansze z starożytnego Egiptu również zostały odzyskane z grobowca Tutanchamona, w tym mechaniczna skrzynka na kości, która z pewnością miała na celu powstrzymanie oszustów. Nazwy gry były liczne. W Persji, Takhteh Nard, co oznacza "Bitwa na Drewnie". W Egipcie, Tau, które może być przodkiem Senatu. W Rzymie, Ludus Duodecim Scriptorum ("gra dwunastu znaków"), później, Tabula ("stół"), a w VI wieku, Alea ("kości"). W starożytnych Chinach, T-shu-p-u, a później w Japonii, Sugoroko. Angielska nazwa może pochodzić od "Bac gamen", co oznacza "Gra Powrotna", odnosząc się do ponownego wprowadzenia przechwyconych kamieni na planszę. Często cieszył się uznaniem wśród wyższych klas i czasami nazywany jest "Grą Arystokratyczną". Cesarz rzymski Klaudiusz był znany jako wielki fan, który miał zestaw wbudowany w swoją karetkę, aby mógł grać w podróży (pierwsza edycja podróżna na świecie?). Zasady w języku angielskim zostały ustandaryzowane w 1743 roku przez Edmonda Hoyle'a. Pozostały popularne aż do amerykańskich innowacji lat 30.