Campaigns 364 The Netherlands East Indies Campaign 1941–42 Paperback

Kampanie podboju Imperium Japońskiego pod koniec 1941 i na początku 1942 roku zostały uruchomione w celu osiągnięcia samowystarczalności dla narodu japońskiego, głównie w cennym surowcu, jakim jest ropa naftowa. Holenderskie Indie Wschodnie były jednym z głównych celów Japonii, ze względu na swoje obfite plantacje kauczuku i złoża ropy naftowej - te ostatnie, w szczególności, były bardzo cenione, biorąc pod uwagę, że kolonia była czwartym co do wielkości eksporterem ropy na świecie. Japonia sama nie miała żadnej formy produkcji krajowej. Japończycy wysłali ogromną siłę morską, aby wspierać desanty amfibijne na rozległym terytorium Holenderskich Indii Wschodnich. Ofensywa połączona została podzielona na trzy grupy: zachodnią, centralną i wschodnią. Borneo zostało zaatakowane jako pierwsze w połowie grudnia 1941 roku, a następnie nastąpiły ataki na Celebes, Amboinę, Timor, Jawę, Sumatrę, Ambon i Nową Gwineę Holenderską. Siły alianckie w NEI składały się z brytyjskiego, australijskiego, holenderskiego i amerykańskiego personelu. 15 stycznia 1942 roku utworzono połączone dowództwo teatru (ABDACOM) w celu przeciwdziałania ofensywom japońskim. Izolowane lotniska i złoża ropy były jednak zdobywane jedno po drugim przez Japończyków, w pośpiechu, aby zabezpieczyć główne wyspy przed przybyciem dużych alianckich posiłków. Ten wspaniale ilustrowany tytuł opisuje plany operacyjne i prowadzenie walk przez głównych uczestników oraz ocenia wydajność przeciwnych sił na polu bitwy, ożywiając często pomijaną kampanię wojny na Pacyfiku.