CIBO E IDENTITA'

Retoryka doświadczenia kulinarnego jest coraz bardziej obecna, jesteśmy bombardowani narracjami o tradycyjnej żywności, prawdziwych "przepisach babci", autentyczności niektórych potraw. Jedzenie jest uważane za generator tożsamości, zdolny do przekazywania tradycji i ochrony kultury, zdolny do łączenia ludzi, tworzenia poczucia wspólnoty i świętowania. Ale czy to naprawdę tak jest? Jak to możliwe, że podczas gdy mówimy, że dzięki pandemii wróciliśmy do gotowania, w supermarketach rośnie liczba gotowych potraw i dostaw do domu? Dlaczego im więcej produkujemy "produktów tożsamości" (podkreślając ich pochodzenie, typowość, autentyczność), tym bardziej umieszczamy je w anonimowych i coraz bardziej ustandaryzowanych miejscach, takich jak różne Mercato Centrale, Eataly i podobne, które są niczym innym jak prawdziwymi stacjami benzynowymi kulinarnej typowości? Serena Guidobaldi prowadzi nas przez refleksję na temat tego, jak jedzenie nie jest już naprawdę związane z momentem spotkania społeczności, świętowania, dzielenia się, ale coraz bardziej staje się markerem indywidualizmu, który, prowadząc nas w poszukiwaniu autentyczności, najlepszej pizzy, najlepszego typowego restauracji, prowadzi nas do konsumowania produktów coraz bardziej opartych na fałszywej tradycyjnej pamięci.