Farben

Miłość to... zielone? W żywym grze narracyjnej Farben każda kolor opowiada historię. Połącz kolor z słowem, a następnie opowiedz historię, dlaczego łączysz te dwa. Jeśli słowo to "szkoła", na przykład możesz usłyszeć: Gracz 1 gra fioletowym: "Pofarbowałem włosy na fioletowo, kupiłem skórzane ubrania za kilka set dolarów i nosiłem makijaż w moim bardzo krótkim okresie gotyckim. Szybko zdałem sobie sprawę, że nie pasuję do tej sceny, ponieważ jestem dość szczęśliwą osobą i trudno mi nie uśmiechać się nieustannie." Gracz 2 gra czerwonym: 'Mój czas w szkole średniej był stresujący, ponieważ nie byłem dobrym uczniem. Martwiłem się przed każdym egzaminem, jak wyjaśnię wszystkie błędy zaznaczone na czerwono moim rodzicom." Gracz 3 gra czarnym: 'Byłem całkowicie zakochany w koleżance z innej klasy. Wstawałem codziennie o 6:30, aby złapać wczesny autobus, aby jechać z nią do szkoły. O tej porze wciąż było ciemno, dlatego wybrałem czarny." W każdej rundzie łączysz jedną z dwunastu kart kolorów z kartą słowa i zaczynasz opowiadać historię. Po opowiedzeniu wszystkich historii gracze wkładają swoje karty kolorów pod kartę słowa i odkładają ją na bok. Po zagraniu dziesięciu słów zaczyna się faza punktacji. Inny gracz wybiera jedno z widocznych słów dla ciebie, a twoim zadaniem jest przypomnieć sobie wszystkie kolory zagrane przez innych graczy i siebie bez patrzenia. Zdobywasz punkty za poprawne wymienienie tych kolorów. Na początku wydaje się to prawie niemożliwe, ale dzięki historiom kolory stają się łatwiejsze do zapamiętania. Dodatkowo zdobywasz punkty w turach innych graczy, gdy mogą przypomnieć sobie twój kolor. Wygrywasz grę, jeśli najlepiej pamiętasz, kto przypisał który kolor do konkretnych słów i jeśli wielu graczy może zapamiętać kolory, które przypisałeś do słów.