Golan: The Last Syrian Offensive

Na początku wojny arabsko-izraelskiej w 1973 roku Izraelczycy mogli przeznaczyć tylko dwie brygady do obrony strategicznych Wzgórz Golan. 6 października Syryjczycy zaatakowali pięcioma dywizjami, z których trzy były zmotoryzowane, wspierane przez moździerze, artylerię, mobilne systemy rakietowe i brygadę komandosów transportowanych śmigłowcami. Izraelczycy byli więc poważnie niedoborowi, ale szybko zostali wzmocnieni przez rezerwistów (znacznie wcześniej, niż Syryjczycy się spodziewali). Co więcej, izraelskie siły powietrzne pojawiły się w powietrzu, aby utrudnić syryjski atak. Jednak syryjskie baterie rakiet ziemia-powietrze okazały się przynajmniej częściowo skuteczne przeciwko tym samolotom. Tak więc, między innymi, bitwa o Golan miała przetestować przewagę wsparcia powietrznego nad dominacją SAM. Golan wykorzystuje nowy system walki Fire & Movement, zaprojektowany tak, aby gracze mogli wzmocnić swoje jednostki "ognieniem wsparcia" w trakcie tury. Od artylerii po ataki powietrzne, jednostki mogą otrzymywać wsparcie w walce z pozycjami i formacjami wroga, co pozwala na rozwój walki na wszystkich poziomach. Ale Golan wprowadza także nowy element na pole bitwy: rakiety ziemia-powietrze. Syryjczycy użyli licznych baterii SAM podczas swojego natarcia, zestrzeliwując wiele izraelskich samolotów i zmuszając te siły powietrzne do wdrożenia nowych taktyk. Na przykład pojedyncze batalion czołgów — być może wspierany przez wsparcie powietrzne — mógłby zostać wyznaczony do ataku na samotną brygadę komandosów broniącą fortu. Jednak w miarę jak ten atak się rozpoczyna, wsparcie powietrzne może znaleźć się pod ostrzałem mobilnej baterii SAM. Więcej wsparcia będzie konieczne, aby zdobyć fort, ale zasoby są ograniczone. W Golan projekt oparty na wyczerpywaniu zasobów w nowej tabeli wyników walki symuluje prawdziwą naturę nowoczesnej wojny. Jednostki są zazwyczaj dwu-stronny formacjami, które mogą ponosić straty, dokładnie odzwierciedlając rzeczywistość walki i wysokie straty poniesione przez obie strony podczas wojny Yom Kippur. Wygrana jest zatem kwestią manewru, ognia i zarządzania zasobami.