Knock Twice

Na końcu najbardziej chaotycznej ulicy miasta znajduje się drzwi bez znaku, bez godzin otwarcia i bez litości. Portier je strzeże, nieruchomo i bez zarzutu. Aby wejść, potrzebujesz Zaproszenia z tylko jednym słowem, ale samo słowo nie jest warte nic: musisz szeptać właściwe Hasło, coś, co portier uznaje za istotne. Ukryty w tłumie znajduje się tajny detektyw, słuchający każdej próby, zdecydowany na ujawnienie sekretu przed innymi.

Każda runda jeden gracz to Portier i potajemnie łączy Hasło ze słowem na karcie Zaproszenia. Pozostali dzielą się na Klientów, którzy widzą słowo i na zmianę podają przypuszczenia, oraz jedynego Detektywa, który nie widzi słowa i musi je zrekonstruować jedynie z reakcji Portiera. Po każdej nieudanej próbie Portier wskazuje na pięciostopniowej skali, jak blisko była domysł. Klienci używają tego sprzężenia zwrotnego, aby dojść do Hasła, podczas gdy Detektyw w milczeniu buduje teorię na temat ukrytego słowa, testując ją w ustalonych punktach kontrolnych podczas rundy.

Na czym postawione są żetony Koktajlu. Szybko zgadnięcie Hasła daje Klientom wiele, ale Portier uzyskuje wysoki wynik tylko wtedy, gdy słowo długo się utrzymuje: dobry Portier równoważy się między zbyt łatwo a zbyt niejasnym. Ktokolwiek zgadnie, staje się nowym Portierem. Przez cztery rundy role stale się obracają: kto ma na koniec najwięcej żetonów Koktajlu, wygrywa.