Lion of Judah: The War for Ethiopia, 1935-1941

Lion of Judah: The War for Ethiopia, 1935-1941 to gra wojenny dla dwóch graczy, symulujący dwie kampanie zlokalizowane w Rogu Afryki - Włochy przeciwko Etiopii w latach 1935-1936 oraz Brytyjskie Commonwealth i Etiopia przeciwko Włochom w latach 1940-1941. Scenariusze wykorzystują wspólny zestaw zasad połączony z zasadami specyficznymi dla scenariusza. Jednostki regularne to głównie dywizje, brygady i pułki, podczas gdy jednostki nieregularne obejmują wojowników i bandy plemienne. Czołgi, transport, siły powietrzne i dowództwa (reprezentujące zasoby artyleryjskie na poziomie korpusu, inżynierów oraz centra administracyjne i dowodzenia) są również reprezentowane. Lion of Judah ma jedną dużą mapę heksagonalną i około 400 znaczników reprezentujących jednostki włoskie, etiopskie, z Commonwealthu, francuskie i niemieckie. Oprócz jednostek wojskowych, są znaczniki do śledzenia statusu gry i jednostek, a także kilka znaczników zdarzeń losowych używanych w scenariuszach historycznych dla dodatkowego smaku historycznego. Wojna kolonialna w bezlitosnych warunkach. Kampanie o Etiopię toczyły się w ekstremalnie nieprzyjaznym terenie. Logistyka była jednym z kluczowych problemów tych bitew. Jest to symulowane w Lion of Judah za pomocą znaczników zaopatrzenia: wszystko, co nowoczesna armia potrzebuje do działania, od uzupełnień po amunicję i artylerię, musi być transportowane przez surowy teren. Zachodnie jednostki mają znacznie większą siłę ognia niż Etiopczycy, ale znacznie niższe wskaźniki ruchu. To symuluje "bezpieczną" prędkość ruchu dla zachodnich jednostek poruszających się po trudnym terenie. Musiały poruszać się przez dżungle, góry i bagna, polegając na lokalnych przewodnikach, aby poruszać się po tym w dużej mierze niezmapped terenie. Zaopatrzenie często musiało być transportowane powietrznie z powodu braku sieci drogowej. Zachodnie siły mogą próbować poruszać się z bardziej "normalną" prędkością ruchu (korzystając z tabeli "Wymuszony marsz"), ale wiąże się to z ryzykiem: jednostki mogą się zgubić, stracić zaopatrzenie, stracić muły ładunkowe lub nawet zostać zasadzonymi. W przeciwieństwie do Włochów, armia etiopska z 1935 roku była średniowieczną kolekcją wojowników, z niewielkim lub żadnym centralnym dowództwem. Jest to symulowane poprzez zasady aktywacji: siły etiopskie są aktywowane losowo, a niektóre mogą w ogóle nie zostać aktywowane w trakcie całej tury! Gracz włoski może również "przekupić" niektóre etiopskie formacje, aby pozostały nieaktywne, tak jak to miało miejsce w historii. Wojna konwencjonalna i partyzancka. Obie kampanie historyczne mają wojnę konwencjonalną i niekonwencjonalną. W latach 1935-36 armia etiopska stawiła czoła konwencjonalnej armii włoskiej na północy i południu, jednocześnie walcząc z rebeliantami i partyzantami plemiennymi w odległych zakątkach Imperium. W latach 1940-41 to armia włoska musiała stawić czoła zarówno konwencjonalnemu, profesjonalnemu wrogowi (siłom Commonwealthu), jak i etiopskim partyzantom oraz specjalnym siłom Commonwealthu działającym w jej tyłach. Aby wygrać, gracze muszą skutecznie zarządzać oboma rodzajami wojny, partyzancką i konwencjonalną. Podczas inwazji na Etiopię w latach 1935-36 gracz włoski musi inwestować zasoby, aby zachęcać do problemów w Imperium Etiopskim, rekrutując nieregularnych, przekupując i zachęcając do rebelii. Jeśli gracz włoski skoncentruje się wyłącznie na konwencjonalnym froncie wojskowym, Imperium Etiopskie będzie miało szansę skoncentrować swoje armie i osiągnąć przytłaczające, chwalebne zwycięstwo, podobne do Adowy, nad włoskimi najeźdźcami. Podobnie, w kampanii 1940-41 gracz Commonwealthu/etiopski musi podnieść siły rebelianckie, aby zmusić gracza włoskiego do użycia niezbędnych jednostek do obrony swoich linii komunikacyjnych i miast. Ponadto gracz włoski ma 'Włoski Indeks Prestiżu', który określa szansę na wewnętrzne powstania. Musi atakować terytoria i posterunki zajmowane przez Brytyjczyków tak często, jak to możliwe, aby utrzymać swój prestiż na wysokim poziomie, szczególnie na początku gry, zanim cała siła armii Commonwealthu może zostać zmobilizowana. Niepewność dotycząca włoskich porażek w Libii (obsługiwane za pomocą żetonów zdarzeń) dodaje dalszą losowość, ponieważ nie ma gwarancji, że jednostki brytyjskie i indyjskie, które były historycznie dostępne w styczniu 1941 roku, dotrą na czas na kontrofensywę aliancką w Etiopii. Dyplomacja i inne elementy. System zdarzeń losowych podobny do tego używanego w Hiszpańskiej Wojnie Domowej 1936-1939 uwzględnia wydarzenia polityczne i dyplomatyczne, powstania w tyłach, przybycie jednostek bojowych, zakup zagranicznych broni (w scenariuszu 1935-1936) lub przybycie blokujących do Włoskiej Afryki Wschodniej. Presja wywierana przez różnych aktorów politycznych jest również symulowana za pomocą żetonów zdarzeń: na przykład zdarzenie "Presja ze strony Mussoliniego" (scenariusz 1935-36) symuluje presję ze strony il Duce, gdy domagał się szybkiego postępu na Addis Abebę, zanim stracił korzystną sytuację międzynarodową. Gracz włoski może używać broni chemicznych, ale z ryzykiem utraty Włoskich Punktów Zwycięstwa, jeśli w danej turze zostanie wylosowane zdarzenie "Liga Narodów". Specjalne jednostki i zasady obejmują wspomnianą włoską wojnę chemiczną, a także budowę dróg, magazyny zaopatrzenia, włoskie niedobory paliwa i amunicji (scenariusz 1940-1941), otwarte miasta, flotę Morza Czerwonego i blokujących. Arkusz znaczników zawiera egzotyczne jednostki, takie jak Somalijski Korpus Wielbłądów, italo-niemiecka kompania zmotoryzowana (niemiecka jednostka ochotnicza, która została zrekrutowana wśród niemieckich uchodźców z Kenii i załóg internowanych niemieckich statków) oraz Misja 101 lub Gideon Force (guerilla Orde Wingate'a działająca w tyłach włoskich).