Phantom Leader

Phantom Leader stawia cię na czoło eskadry myśliwców taktycznych Sił Powietrznych USA lub Marynarki Wojennej USA w Wietnamie w latach 1964-1972. Musisz nie tylko zniszczyć cele, ale także zrównoważyć delikatne reperkusje polityczne swoich ataków. Jeśli uderzysz zbyt mocno, twoja ofensywa powietrzna może zostać wstrzymana, jeśli uderzysz zbyt lekko, zostaniesz obwiniony za przegraną wojnę. Każda z kampanii może być rozgrywana z eskadrą Sił Powietrznych lub Marynarki. Cele przypisane do każdej służby są różne i zmieniają charakter kampanii. Każda kampania może być rozgrywana w trzech różnych czasach: Potyczka, Konflikt lub Wojna. Każda misja zajmuje około 30 minut na przygotowanie, zaplanowanie i rozwiązanie. Każdy z twoich pilotów ma swoje umiejętności. Wybór odpowiednich pilotów i broni do misji jest kluczowy dla jej sukcesu. W miarę wykonywania misji twoi piloci zdobędą doświadczenie i zmęczenie. Z doświadczeniem ich umiejętności się poprawiają, ale w miarę wzrostu zmęczenia ich umiejętności maleją i mogą nie być w stanie latać przez kilka misji. Każdy cel ma wartość polityczną. Jeśli go zniszczysz, przesuwasz licznik polityczny w prawo o liczbę pól równą jego wartości. W miarę przesuwania licznika w prawo twoje przyszłe opcje celów są ograniczone do tych, które są mniej wrażliwe politycznie. Oznacza to, że chociaż możesz chcieć zniszczyć duży cel wroga i zdobyć punkty zwycięstwa, może być lepiej wybrać bezsensowny cel i przesunąć licznik polityczny na swoją korzyść. Inną różnicą jest siła bojowa. W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci Siły Powietrzne i Marynarka Wojenna USA cieszyły się przewagą powietrzną dzięki szkoleniu i technologii. Tak nie było w niebie nad Wietnamem. Wróg miał inne, ale równie zdolne wyposażenie. Mieli również szkolenie i wolę, aby wykorzystać to w pełni. Szybko zdali sobie sprawę z ograniczeń nałożonych na siły USA przez polityków i wykorzystali te ograniczenia na swoją korzyść. Na przykład czasami amerykańskim pilotom nie wolno było strzelać do wrogich samolotów, dopóki nie zostały one zidentyfikowane wizualnie. To zniweczyło wszelką przewagę zasięgu, jaką dawały rakiety AIM-7 Sparrow z homingiem radarowym. Powszechnym ograniczeniem było również to, że wrogie samoloty mogły być atakowane tylko w powietrzu. Amerykańscy piloci nie mogli atakować wrogich baz lotniczych. Amerykańskie samoloty były również ograniczone do latania po przewidywalnych trasach lotu, o ustalonych porach. Ułatwiło to wrogowi organizowanie zasadzek. Więc, chociaż możesz być asem Hornet Leader, Wietnam to zupełnie inna gra!