Putin's Northern War

To gra wojenna, w której można grać w trybie solowym, ale zazwyczaj gra się w nią w dwie osoby, gdzie jeden („gracz rosyjski”) dowodzi siłami Kremla, a drugi („gracz sojuszniczy”) dowodzi fińsko-szwedzką aliansem, który mu się sprzeciwia. To nie jest symulacja „nieprzezroczystych (tzw. szarych) wojen” stosowanych ostatnio przez Rosjan na Krymie i we wschodniej Ukrainie. Zamiast tego jest zaprojektowane, aby ułatwić badanie możliwości strategicznych (wraz z ich operacyjnymi podtekstami) inherentnych w tej potencjalnie większej i bardziej drastycznej sytuacji. Kryzys modelowany tutaj, choć jeszcze nie bardzo omawiany, z pewnością się wydarzy, jeśli dryf dwóch „neutralnych” krajów skandynawskich w kierunku członkostwa w NATO będzie kontynuowany. To z kolei najprawdopodobniej nastąpi, jeśli – prawdopodobnie w reakcji na rosnący kryzys imigracyjny muzułmańskiego – konserwatywne rządy dojdą do władzy w Szwecji. Część tej zmienionej wizji świata w Sztokholmie prawdopodobnie również skłoni ten rząd do chęci przystąpienia do zachodniej aliansy. Ponieważ Finowie są już sojusznikami Szwecji (i Danii), trudno sobie wyobrazić, że taki zwrot nie pociągnie Helsinek w tym samym kierunku. Wszystko to byłoby nie do przyjęcia dla Putina. Jego celem byłoby zatem przeprowadzenie szybkiej i zwycięskiej kampanii w stylu blitzkriegu przeciwko Finlandii, a jednocześnie prawdopodobnie przejęcie łatwych do zdobycia geostrategicznych owoców szwedzkiej wyspy Gotland. Pozwoliłoby mu to zainstalować całkowicie podporządkowany rząd w Helsinkach, przekształcić Bałtyk w rosyjskie jezioro i jednocześnie przekształcić Szwecję w dawną rolę Finlandii: cichego i uległego neutralnego. Ta gra może być grana jako samodzielna lub może być używana jako część nowego „scenariusza wielkiej kampanii” do wspólnego grania z grą macierzystą, Putin Strikes.