Redvers' Reverse: The Battle of Colenso, 1899

Geoff Noble - Projektant 15 grudnia 1899 roku generał Sir Redvers Buller próbował przekroczyć rzekę Thukela, aby uwolnić Ladysmith z oblężenia. Napotkał dobrze okopane komanda burów, które zadały Brytyjczykom cios, co ostatecznie doprowadziło do usunięcia Bullera z dowództwa. Redvers Reverse to solitarny gra ruchu obszarowego, która odtwarza trudności, przed którymi stanęli Brytyjczycy, próbując skutecznie przekroczyć Thukela przeciwko komandom burów (które są kontrolowane przez system gry). Gra jest na poziomie batalionu i baterii, z naciskiem na przywództwo Brytyjczyków na poziomie brygady dla piechoty i na poziomie dywizji dla kawalerii. Kluczową cechą gry jest przedstawienie graczowi problemów i trudności, z jakimi sam Buller się zmagał. Gracz otrzymuje ten sam poziom informacji i możliwość wpływania na wydarzenia. Jednostki są aktywowane przez rozkazy wysyłane z dowództwa do różnych dowódców, z zastrzeżeniem, że dowódca odbierający może nie zareagować zgodnie z wymaganiami. Rozkazy pozostają w mocy, dopóki nie dojdzie do routy lub rzutu inicjatywy dowódcy. Charakter rozkazów polega na zajęciu wyznaczonego obszaru. Walki rozstrzyga się, rzucając dziesięciościennym kością z minimalną liczbą do trafienia. Wpływ na obie strony, w zależności od otrzymanych trafień, znacznie różni się z powodu asymetrycznej sytuacji, zarówno historycznie, jak i w kontekście gry. Ponadto istnieje wiele modyfikatorów rzutów dla okopanych jednostek (głównie burów), terenu obszaru, gęstości jednostek w obszarze, ognia flankowego itp. Ogień burów jest zazwyczaj określany przez każdą grupę strzelającą w najbliższy zajęty obszar, ale istnieją pewne wyznaczone wyjątki. Oprócz strat w walce jednostki mogą stać się zakłócone, stłumione lub w panice. Przywódcy mogą pozostać mocni lub panikować. Zarówno jednostki, jak i przywódcy mogą wrócić do normalności podczas fazy regeneracji. Dla Brytyjczyków to wyścig z czasem, im dłużej zwlekają, tym większa pewność burów, co jest mierzone przez „wskaźnik pewności”, który rośnie i opada w zależności od wydarzeń na polu bitwy. Ponieważ poziom pewności burów, obok rozmiaru strat burów, jest kluczowy dla określenia, czy burzy się wycofają, a tym samym Brytyjczycy wygrają, musi być utrzymywany na niskim poziomie za wszelką cenę. Ta prosta zasada uniemożliwia Brytyjczykom skoncentrowanie się na Hlangwane i obrócenie flanku burów, po prostu nie mają czasu na redeployowanie swoich sił. Będzie również prosta zasada, aby poradzić sobie z zamieszaniem Harta, gdy próbował znaleźć przejezdne przejście przez Thukela. Grupy burów znajdują się na swoich historycznych pozycjach, ale ich dokładna siła ognia może się nieznacznie zmieniać z tury na turę. Brytyjski gracz nie zna dokładnej siły ognia każdej grupy, dopóki nie zostaną zaangażowane. W miarę zadawania strat burom ich siła ognia będzie powoli malała, a prawdopodobieństwo ich wycofania będzie powoli rosło. Decyzja o wycofaniu się podejmowana jest na koniec każdej tury gry poprzez ujawnienie całkowitej dostępnej siły ognia, pozycji na „wskaźniku pewności” i rzucie kością. Brytyjczycy mogą wygrać, ale nie będzie to łatwe, system wygra większość czasu. Intencją jest, aby gracz poczuł, że jeśli spróbuje jeszcze raz, może to zrobić. Skala gry: Mapa: mapa o wymiarach 22" x 34" z skalą 3" na milę. Jednostki: kompania/batalion/bateria z indywidualnymi dowódcami. Tura: 30 minut każda.