Tea, Scones, and ARSENIC

Jesteś członkiem starej angielskiej rodziny arystokratycznej. Twój wujek z Ameryki miał doskonały pomysł, aby umrzeć, pozostawiając ci swoje ogromne bogactwo. Aby uczcić to wydarzenie, postanawiasz wypić herbatę i delektować się scones. Jednak każdy z dziedziców, będąc równie chciwym, postanawia otruć ciasteczka arsenem (pewna zakładka), aby zwiększyć swoją część spadku. Trawienie zapowiada się na trudne... Tea, Scones and ARSENIC to gra rodzinna, dla 1 do 6 graczy. To gra imprezowa z blefem, pełna myśli, strategii i odrobiny szczęścia. Cel gry: Zjeść jak najwięcej scones, nie umierając w straszliwym bólu. Ustawienie: Każdy gracz wybiera tablicę filiżanki dla swojego arystokraty (wybór postaci nie ma wpływu na przebieg gry) i bierze 3 kostki cukru. Scones są losowo umieszczane, stroną z trucizną w dół, w pudełku na ciastka. Grasz ze wszystkimi scones, niezależnie od liczby graczy. Niektóre scones są normalne, ale inne zawierają różne ilości trucizny. Ilość trucizny jest wskazana na odwrocie scone. Dla każdego rodzaju scone są 2 nieszkodliwe i 4 zatrute. Dawka śmiertelna, przy której postać ulega zatruciu i zostaje wyeliminowana z gry, różni się w zależności od liczby graczy. Pierwszy gracz bierze scone do ręki i dyskretnie go odwraca, aby poznać jego dawkę trucizny (inni gracze nie powinni nic widzieć), może wymieszać scones przed wyborem, jeśli chce. Albo go zje (decyduje się go zatrzymać i umieszcza go w swojej filiżance przed sobą, stroną z trucizną ukrytą) lub odkłada go z powrotem na miejsce w pudełku i spożywa kostkę cukru, aby opóźnić (może wymieszać scones później, jeśli chce). W trakcie gry scones gromadzą się w jego filiżance. Gracz może w każdej chwili spojrzeć na swoje scones. W każdym przypadku jego tura kończy się i przechodzi do następnego gracza. Gdy graczowi skończą się kostki cukru, jest zmuszony zjeść scone. Każdy gracz na początku swojej tury (przed grą) może zdecydować, że ma dość i chce przestać grać (ma turę za każdym razem, gdy jest jego kolej do gry). W ten sposób zmusza innych graczy do kontynuowania przez 2 dodatkowe rundy (rundy honorowe) bez możliwości zatrzymania się. Po zakończeniu 2 rund honorowych jeden z pozostałych graczy (jeśli tacy są) może w danej rundzie zdecydować się na zatrzymanie. Pozostali gracze rozpoczynają więc 2 dodatkowe rundy honorowe. I tak dalej… Jeśli gracz osiągnie swoją naturalną odporność na truciznę (tj. liczba dawek arsenu, które zgromadził, równa się lub przekracza dawkę śmiertelną), umiera (zostaje wyeliminowany, a jego scones nie są liczone). Zmarły może zdecydować się po prostu obrócić swoją planszę na stronę zmarłego i lakonicznie ogłosić „Nie żyję”. Lub... może nagle złapać się za gardło, wydając straszliwe pomruki przerywane ledwie słyszalnymi słowami takimi jak „Przeklęty!”, „Dlaczego tyle nienawiści...?” lub „Kto nakarmi psa?” Zanim powoli zsunie się z krzesła i skończy leżąc na podłodze w groteskowej pozycji. Każdy ma swój własny styl…