Torres (Prima Edizione)

Torres to mało znana gra, chociaż zdobyła nagrodę (gra roku w magazynie Game). Mechanika przewiduje, że gracze budują zamki i umieszczają na nich swoich rycerzy, aby zdobywać punkty w fazach liczenia (łącznie 3).
Fundamentalnym aspektem jest budowa bardzo wysokich wież w zamkach, ponieważ punkty oblicza się, mnożąc szerokość podstawy zamku przez wysokość wieży, na której znajduje się twój rycerz; wszystko to z uwzględnieniem, że zamek nie może być wyższy niż jego podstawa.
W swojej turze gracz ma do dyspozycji 5 punktów akcji, które może wykorzystać na różne działania. Obejmuje to od prostego umieszczania elementów zamku, przez wejście do gry i ruch rycerzy, po dobieranie specjalnych kart, które umożliwiają pewne normalnie niemożliwe akcje.

Gra, mimo dość prostego mechanizmu, stawia wiele problemów strategicznych, związanych głównie z tym, że aby móc budować, często nie można przejąć kontroli nad zamkiem w tej samej turze i naraża się na ataki innych (zapewniam, że 5 punktów akcji może być naprawdę mało). Do tego dochodzi obecność szczególnego bonusu dla graczy, którzy potrafią zająć zamek króla (system, który, dzięki wyborowi, który zamek wykorzystać, umożliwia powrót dla tych, którzy są w tyle).

Warianty przewidziane w regulaminie dla doświadczonych graczy to zasadniczo dwa. Pierwszy oferuje wszystkim graczom karty akcji, które są już dostępne (i takie same dla wszystkich), aby mogli je wykorzystać według własnego uznania podczas gry - i rzeczywiście jest to interesujące i dobrze zbalansowane - drugi daje karty bonusowe do końcowego wyniku (np. mieć rycerza w każdym rogu lub wszystkich na tej samej przekątnej); ten drugi wariant nieco wypacza grę i zaburza coś, co zasadniczo jest już kompletne.

Doskonałe materiały (bardzo elegancki i wytrzymały plastik oraz starannie wykonane drewniane elementy). Należy unikać gry z dużymi "myślicielami", którzy mogą sprawić, że będziesz żałować wyboru tej gry.
Zwycięzca Spiel des Jahres 2000.
(z "La Tana dei Goblin")