VAN GOGH

Irysy i słoneczniki, siewcy o zachodzie słońca i pola pszenicy usiane wronami, sypialnie zniekształcone przez spojrzenie i nocne niebo wirujące z gwiazdami. Zafascynowany malarstwem i kolorem, Vincent Van Gogh przekroczył ostatnie granice oddzielające rzeczywistość od psychiki, dając nowoczesności nieunikniony styl i wyobrażenie. Malowanie dla Van Gogha oznaczało zanurzenie się w świecie, akceptując, że nigdy się nie odnajdzie. 'Kiedy się maluje', napisał do swojego brata Theo, 'ryzykuje się utonięcie. Bycie malarzem jest jak bycie zagubioną strażnicą.' Opowiadanie o jego sztuce to opowiadanie historii tego zagubienia, podróży, która z mistycznego zapału wczesnych lat zaprowadziłaby go na ulice Londynu, Antwerpii i Paryża, na ścieżki zalane światłem Midi, aby zakończyć w Auvers, gdzie Vincent spędził swoje ostatnie dni naznaczone samotnością, ale także niezrównaną intensywnością twórczą.