Walcheren 1809

W lipcu 1809 roku największa brytyjska siła ekspedycyjna, jaka kiedykolwiek została zebrana, weigh zakotwiczona u wybrzeży Kentu i wyruszyła na wyspę Walcheren w ujściu Skaldy. Mapa Walcheren 1809 przedstawia południową część wyspy Walcheren i fortecę Flushing (Flessingue lub Vlissiningen), teatr bitwy. Gracze mają dwa różne zadania. Gracz brytyjski musi maszerować w kierunku fortecy Flushing, aby uniknąć silnej okupacji przez wrogów. Aby to zrobić, ryzykuje osłabieniem i chorobami. W rzeczywistości doszło do walk z Francuzami, ale najgorsze straty były spowodowane chorobami. Dyzenteria i inne choroby zakaźne wynikające z niezdrowych terenów podmokłych zabiły tysiące ludzi i unieruchomiły wielu innych, co spowodowało porzucenie haniebnej ekspedycji. Brytyjczycy stracili ponad 4 000 ludzi z powodu choroby zwanej "Gorączką Walcheren", uważaną za połączenie malarii i tyfusu. Gracz francuski ma dwie opcje: 1- zaatakować brytyjskie kolumny, próbując opóźnić ich postęp 2- wycofać się do Flushing i zalać pobliską okolicę (minując tamy). Zwycięstwo przypisuje się graczowi brytyjskiemu, kontrolującemu fortecę Flushing. Gracz francuski wygrywa, jeśli ma kontrolę nad Flushing, eliminując 10 brytyjskich jednostek. Każdy inny wynik to remis.