Carrier Battle Philippine Sea

Carrier Battle: Philippine Sea to solitarna symulacja największej bitwy lotniskowców w historii, stoczonej podczas inwazji na Saipan (czerwiec 1944). Jako amerykański dowódca manewrujesz swoimi grupami zadaniowymi i przeprowadzasz poszukiwania powietrzne w napiętej rywalizacji, aby znaleźć japońskie lotniskowce, zanim zlokalizują i zaatakują twoje. Proste mechaniki gry kontrolują ruch japoński i określają czas oraz siłę ich ataków. Nie będziesz wiedział, że japoński atak powietrzny zmierza w twoją stronę, dopóki nie zostanie wykryty przez radar, a ty nie wyślesz swoich myśliwców, aby go przechwycić. Gra ma łącznie dziewięć scenariuszy. Cztery scenariusze szkoleniowe prowadzą cię przez zasady za pomocą programowanych instrukcji, wykorzystując fragmenty prawdziwej bitwy. Pozostałe pięć to pełnowymiarowe, w pełni powtarzalne gry. Obejmują one scenariusze jednodniowe na każdy dzień akcji, scenariusz dwudniowy na całą bitwę, scenariusz hipotetyczny zakładający inne plany USA oraz scenariusz hipotetyczny, w którym Midway nigdy nie została stoczona, a Japończycy przybywają uzbrojeni w pełną siłę uderzeniową Pearl Harbor. Carrier Battle: Philippine Sea zawiera heksagonalną mapę obszaru oceanu, w którym toczyła się bitwa, w skali 33 mil morskich na hex. Arkusz mapy zawiera również wyświetlacze graczy dla amerykańskich grup zadaniowych i misji powietrznych. Pełny obrót gry reprezentuje 80 minut czasu rzeczywistego, podzielony na cztery fazy akcji po 20 minut każda. Istnieje 528 wyciętych znaczników reprezentujących pojedyncze statki kapitałowe, grupy mniejszych statków, jednostki powietrzne liczące około 8-12 samolotów oraz znaczniki informacyjne. Inne pomoce do gry obejmują wyświetlacze japońskich sił („Butai”), broszurę z wykresami i tabelami, diagram przepływu tury gry oraz diagram przepływu decyzji dotyczących japońskich nalotów powietrznych. Carrier Battle: Philippine Sea oparty jest na grze Carrier (Victory Games, 1990), ale jest nową, samodzielną grą.