Crusader: Battle for Tobruk

Portowe miasto Tobruk było kluczem do Libii. Oś oblegała je od kwietnia 1941 roku, grożąc, że wypchnie Aliantów z powrotem do Egiptu. Afrikakorps, dowodzony przez Irwina Rommla, już pokonał poprzednią próbę Aliantów, aby odciążyć Tobruk, Operację Battleaxe, ale nowa, zaskakująca ofensywa Aliantów w listopadzie 1941 roku, Operacja Crusader, miała stać się jedną z najbardziej chaotycznych i bliskich bitew całej kampanii północnoafrykańskiej. Crusader wykorzystuje nowy system walki Fire & Movement, zaprojektowany tak, aby gracze mogli wzmacniać swoje jednostki "ogniem wsparcia" w trakcie bitwy. Od moździerzy po czołgi, jednostki mogą otrzymywać zasoby wsparcia do zaangażowania pozycji i formacji wroga, co pozwala na rozwój walki na wszystkich poziomach. Na przykład pojedynczy batalion rozpoznawczy - być może wspierany przez osłonę powietrzną - mógłby zostać wyznaczony do ataku na samotny regiment piechoty wroga broniący kluczowego wzgórza. Gdy ten atak się rozpoczyna, batalion rozpoznawczy może znaleźć się pod ogniem artylerii wroga. Dlatego potrzebny będzie dodatkowy ogień wsparcia, aby zdobyć wzgórze, ale zasoby są ograniczone. W Crusaderze projekt oparty na wyczerpywaniu zasobów w nowej tabeli wyników walki symuluje prawdziwą naturę bitew w Afryce Północnej. Jednostki są zazwyczaj dwu-stronnymi formacjami, które mogą ponosić straty, dokładnie odwzorowując rzeczywistość walki i wysokie straty poniesione przez obie strony podczas rzeczywistych walk wokół Tobruku. Wygranie bitwy jest zatem kwestią manewru, ognia i zarządzania zasobami. Re-implementuje: Crusader: Battle for Tobruk, 1941