PQ-17: Arctic Naval Operations 1941-43

PQ-17 to gra dla 2 graczy o operacjach powietrzno-morskich II wojny światowej na morzach Barentsa i Norwegii, w której gracz aliancki stara się przepuścić konwoje do i z północnej Rosji w obliczu okropnej pogody i zdeterminowanej opozycji ze strony swojego przeciwnika z Osi. PQ-17 podkreśla wpływ rozpoznania, paliwa i ekstremalnego klimatu, unikając jednocześnie wad systemu podwójnie ślepego lub nużącej księgowości. Każdy z kwadratowych znaczników statków o wymiarach 1" w grze przedstawia pojedynczy okręt flagowy lub krążownik lub grupę mniejszych statków, okrętów podwodnych lub jednostek handlowych. Praktycznie każdy statek, który pływał po wodach arktycznych w 1942 roku, jest uwzględniony, wraz z innymi, które walczyły (lub mogłyby walczyć) w kluczowych działaniach. Znaczniki są formatowane podobnie jak jednostki w tradycyjnych grach wojennych z blokami, co pozwala na redukcję kroków w celu pokazania uszkodzeń lub zmniejszonej liczby bez nieporęcznych znaczników lub list. Te duże znaczniki nigdy jednak nie pojawiają się na mapie; pozostają poza mapą na wyświetlaczach sił zadaniowych graczy, aż do rozpoczęcia bitwy. Zamiast tego gracze manewrują blokami na planszy, która rozciąga się od Grenlandii i Irlandii po Kiel i Morze Kara. Każdy blok to siła okrętów podwodnych lub nawodnych, której tożsamość jest ukryta przed przeciwnikiem, dopóki nie zostanie zlokalizowana przez udane poszukiwanie i blok nie zostanie odwrócony. Może reprezentować jeden statek lub sto - lub wcale, ponieważ może być atrapą. Rozpoznanie jest kluczowe, ponieważ musisz zlokalizować wroga, aby go zaatakować. Karty są używane do szybkiego i efektywnego rozwiązywania poszukiwań: udane poszukiwanie przynosi wywiad o różnej dokładności, podczas gdy niepowodzenie w ponownym zlokalizowaniu wroga w odpowiednim czasie skutkuje utratą kontaktu i wygenerowaniem kolejnej atrapy. Gracze muszą również zmagać się z ograniczeniami paliwa, odzwierciedlającymi ograniczoną wytrzymałość (szczególnie dla niszczycieli) i niedobory Osi. Proste zasady i użycie znaczników na wyświetlaczach sił zadaniowych eliminują potrzebę prowadzenia ewidencji, jednocześnie zapobiegając nierealistycznej swobodzie działania. Aby pokazać kluczową rolę siły powietrznej w kampanii, PQ-17 zawiera również ponad 100 jednostek powietrznych. Okrągłe znaczniki reprezentują eskadry RAF Coastal Command i Fleet Air Arm oraz Luftwaffe Staffeln i Gruppen, które brały udział w operacjach morskich w teatrze, a także wybrane jednostki obrony powietrznej. Wiele pułków powietrznych VVS jest również uwzględnionych, wraz z eskadrami USAAF, które broniły Islandii. Ponieważ fokus gry jest operacyjny, bitwy toczą się na abstrakcyjnym wyświetlaczu walki. Proste procedury i wiele tabel wyników walki reprodukują historyczne poziomy uszkodzeń ze wszystkich form walki: ataki okrętów podwodnych, wojna przeciwpodwodna, bombardowania i ataki torpedowe z powietrza, ogień przeciwlotniczy, walki powietrzne i działania nawodne. Model środowiskowy PQ-17 oparty jest na historycznych zapisach meteorologicznych i oceanograficznych, aby dokładnie odzwierciedlić ekstremalne warunki i ich skutki. Operacje letnie, prowadzone w ciągu dnia, przebiegają zupełnie inaczej niż te prowadzone w prawie całkowitej ciemności zimą. Polarne pokrywy lodowe przesuwają się w miarę zmiany pór roku, zmieniając dostępne trasy morskie i stwarzając zagrożenie dla sił morskich, które zbliżają się zbyt blisko. A oprócz siebie, gracze muszą również stawić czoła jednemu z najgorszych klimatów na świecie, co może uszkodzić ich statki i wpłynąć na ruch, poszukiwania i walkę. PQ-17 zawiera dziewięć historycznych scenariuszy, w tym wszystkie główne działania kampanii: atak torpedowy Fleet Air Arm na Tirpitz, zdziesiątkowanie konwoju PQ-17, kulminacyjną bitwę PQ-18, bitwę na Morzu Barentsa i bitwę o North Cape w 1943 roku. Aby dodać niepewności, każda strona podlega specjalnym warunkom w każdej operacji, które mogą nałożyć dodatkowe wymagania lub ograniczenia - lub dać dodatkowe możliwości - pozostając jednocześnie tajne przed przeciwnikiem. Tak jak ich historyczni odpowiednicy, gracze alianccy nigdy nie mogą być pewni, że Niemcy nie spróbują wydostać się do Atlantyku z jednym lub więcej ciężkich statków, a gracze Osi muszą uważać na możliwy atak na Norwegię; obaj gracze mogą stawić czoła sprzecznym priorytetom i wymaganiom, które muszą być spełnione przy ograniczonych zasobach. Dodatkowo, losowy scenariusz z 1942 roku zwiększa wartość powtórki, jeszcze bardziej maskując siły startowe i cele. Każdy scenariusz operacyjny można rozegrać do zakończenia w 3-4 godziny, a dla graczy szukających bogatszego doświadczenia, scenariusz kampanii z 1942 roku odzwierciedla wyzwania kontynuacji operacji w ciągu tego kluczowego roku.