Platoon Commander Deluxe: The Battle of Kursk

Kursk. Wielu historyków uważa, że to był punkt zwrotny II wojny światowej. Kursk. Świadek największej bitwy czołgów w całej wojnie. Kursk. Koniec mitu niemieckiej niepokonaności. Kursk. Po prostu mnóstwo zabawy w grze z 1-calowymi kwadratowymi znacznikami kartonowymi reprezentującymi plutony piechoty i czołgów oraz baterie dział przeciwpancernych, moździerzy i innych. I to właśnie otrzymujesz z Platoon Commander Deluxe: Kursk. Platoon Commander Deluxe: Kursk (PCD:K) to port znanego systemu Platoon Commander Tiny Battles do dużego pudełka, zamontowanej mapy i dużych znaczników wydawanych przez Flying Pig. Każda gra zawiera trzy zamontowane geomorficzne mapy o wymiarach 22" x 17" oraz cztery arkusze grubych (2 mm grubości, wow, te znaczniki są tak łatwe do podniesienia, grube, dlaczego gry wojenne nie były takie od zawsze, grube), 1-calowych kwadratowych znaczników. Są czołgi Tiger, czołgi Panther, czołgi Mk IV, czołgi T-34/76, czołgi KV-1, działa szturmowe SU-152, piechota (karabin, gwardziści, pionierzy, karabiny maszynowe), baterie moździerzy, Stukas, IL-2 i inne. PCD:K używa wersji 2 zasad Platoon Commander, które są identyczne z zasadami V1.5 wydanymi z najnowszą grą Tiny Battle Publishing, Poland Strikes, z wyjątkiem ulepszonej artylerii i nowych procedur ataku powietrznego. Każda tura jest rozgrywana w kilku fazach. Na początku każdej tury gracze ustalają inicjatywę za pomocą unikalnego systemu rzucania kośćmi, w którym remisy przyznają inicjatywę temu, kto jej nie miał w poprzedniej turze, a zastosowanie Skupienia Dowódcy do rzutu może przechylić szanse na twoją korzyść. Następnie gracze dobierają liczbę kart akcji wyznaczoną przez scenariusz (zwykle tylko jedną), które mogą być używane do wszystkiego, od ataków artyleryjskich, przez pomoc w rally, po unieważnienie karty właśnie zagranej przez przeciwnika. Następnie nadszedł czas na zredukowanie zakłóconych jednostek za pomocą prostego rzutu 1d6 w stosunku do morale wyznaczonego przez narodowość lub scenariusz. Karty akcji, oprócz specjalnego żetonu pomocy, mogą być używane do poprawy szans jednostki na przygotowanie się do walki. A potem wszystko się rozpada... To Faza Ognia, a gracze na przemian strzelają pojedynczymi jednostkami lub stosami jednostek do wrogich jednostek w zasięgu i widoku. Podczas strzelania do wrogich czołgów, współczynnik pancerza celu jest odejmowany od współczynnika przebicia pancerza jednostki strzelającej, rzucane są dwa kości, a wyniki sprawdzane są w odpowiedniej kolumnie na tabeli wyników ognia, co daje liczbę potencjalnych trafień. Cel rzuca kością za każde potencjalne trafienie i porównuje je ze swoją moralnością. Jeśli test moralności zostanie zaliczony, to trafienie zostaje unieważnione. Te kolumny i rzuty kości mogą być modyfikowane przez teren celu, ogień flankowy, znacznik Skupienia (reprezentuje obecność dowódcy) i, co najważniejsze, Karty Akcji, które mogą przyznawać przesunięcia kolumn lub nawet pozwalać tej samej jednostce strzelać ponownie, dodając pyszne niepewności, które sprawiają, że gra jest ekscytująca do grania. Gracze kontynuują naprzemienne ataki, aż żaden nie zechce zaatakować. Następnie następuje Faza Ruchu. W przeciwieństwie do poprzedniej Fazy Ognia, jeden gracz porusza WSZYSTKIE swoje uprawnione jednostki, zanim przeciwnik będzie mógł się poruszyć. Niektóre jednostki mogą się poruszać i strzelać lub odwrotnie (z karą), nieodpalone jednostki przeciwnika mogą strzelać okazjonalnie do wrogów poruszających się w ich linii wzroku. Jak w wielu innych aspektach gry, wnikliwa gra Kart Akcji podczas fazy ruchu jest kluczowa, pozwalając na dodatkowy ruch lub ogień okazjonalny przeprowadzany przez jednostki, które już strzelały. Żadne taktyki PanzerBush tutaj, nigdy nie wiesz, kiedy jednostka będzie mogła do ciebie strzelić. Ekscytujące rzeczy. Na koniec dochodzimy do Fazy Pomocy i Skupienia. Platoon Commander unika użycia HQ, które mogą być nielogicznie celowane. Zamiast tego obaj gracze mają znaczniki Pomocy i Skupienia, które reprezentują, gdzie dowódca zamierza położyć nacisk lub wysłać dodatkowe zasoby (amunicję, broń itp.) lub pierwszą pomoc. Umiejscowienie tych znaczników zapewnia bonusy do walki i morale dla jednostek pod nimi. Dodatkowo, jeśli gracz chce, znacznik Skupienia może być użyty do wpływania na rzut inicjatywy. I to jest tura Platoon Commander. Co więc jest innego? Często to słyszę. Przy wszystkich grach taktycznych na rynku, co sprawia, że Platoon Commander Deluxe: Kursk jest inny? Znaczniki bez bałaganu. PCD:K używa koloru do określenia zasięgu broni. Na przykład, współczynnik przebicia pancerza wydrukowany na złoto wskazuje, że broń może normalnie strzelać do celu w odległości do czterech heksów. Unikalne fazowanie. Gracze na przemian atakują w Fazie Ognia, ale poruszają wszystkie swoje jednostki jednocześnie w Fazie Ruchu. Flankująca Przyjazna Faza Bliskiego Ataku. Jednostki nie wchodzą do heksu celu Bliskiego Ataku, ale atakują z sąsiednich heksów. To pozwala atakującemu nie tylko zgromadzić przytłaczające szanse potrzebne do zajęcia tej kluczowej pozycji, ale także atakować z wielu kierunków, co zapewnia bonus flankowy. Dodatkowo, naprzemienne ataki w fazie Bliskiego Ataku pozwalają obrońcom przeprowadzać prawdziwe ataki zakłócające. Wyniki walki z dystansu opierają się nie tylko na współczynniku pancerza celu i terenie, które określają kolumnę, w której przeprowadzany jest atak, ale także na morale jednostki celu, które określa, ile trafień wpłynęło na cel. Artyleria jest napędzana kartami. Żaden z graczy nie zna zdolności artyleryjnych drugiego, zerkając na kartę scenariusza. Bombardowania artyleryjskie są określane przez Karty Akcji. Karty Akcji. PCD:K nie jest napędzany kartami, ale raczej wspierany przez karty. Karty Akcji zapewniają artylerię, wspierają jednostki, zapewniają bonusy do walki, a nawet niespodziewane strzały z Ognia Okazjonalnego. Znaczniki Skupienia i Pomocy. Te znaczniki pozwalają graczom wpływać na bitwę tak, jak ich odpowiedniki w prawdziwym życiu. Gracze mogą zdecydować się skupić na konkretnej strefie, zapewniając bonusy do walki, lub zapewnić dodatkową pomoc tym, którzy zostali zakłóceni przez ogień. To system, który zarówno weterani, jak i nowicjusze mogą docenić. Znaczniki są duże, łatwe do odczytania i pięknie ilustrowane. Nie ma dżungli liczb do przebrnięcia; zasięg, w jakim jednostka może strzelać, jest wskazywany przez kolor plakietki (odznaki?) za współczynnikiem ataku. Chociaż gracze nie muszą bawić się w orientację jednostek, proste zasady uwzględniają ogień flankowy. A piechota również nie jest zapomniana. Platoon Commander Deluxe wykorzystuje unikalny system, w którym piechota atakuje z sąsiednich heksów, co pozwala dowódcom skoncentrować przytłaczającą siłę w krytycznym punkcie i nawet przeprowadzać ataki flankowe. A biada plutonowi Tygrysa, który zostanie złapany bez wsparcia w środku miasta przez hordę rosyjskich strzelców. —opis od projektanta