Assault On Gallipoli

Assault on Gallipoli to strategiczna gra wojenna dla dwóch graczy, która obejmuje kluczowe bitwy kampanii gallipolskiej z 1915 roku. Pierwsza edycja gry wyprzedała się w grudniu 2022 roku. Druga edycja została opublikowana przez Hexasim w 2024 roku.

Jeden gracz kontroluje siły australijskie, nowozelandzkie i brytyjskie (gracz ANZAC), podczas gdy drugi kontroluje siły osmańskie (gracz turecki).

Każda tura reprezentuje jeden dzień, jednostki reprezentują bataliony, kompanie i pojedyncze statki. Gracze na zmianę aktywują grupy jednostek w danym obszarze. Gdy zostaną aktywowane do ruchu, strzału lub wykopania rowu, jednostki są obracane na swoją stronę Wyczerpaną. Na początku każdej nowej tury są z powrotem obracane na swoją stronę Świeżą.

Projekt gry autorstwa Kieran Oakley i Russell Lowke. Grafika gry autorstwa Jose Ramon Faura. Redaktor zasad i moduł TableTop Simulator autorstwa Rolf Grein.

TŁO HISTORYCZNE

Po miesiącach impasu na Froncie Zachodnim Brytyjczycy i Francuzi postanowili otworzyć drugi front, atakując sojusznika Niemiec – Imperium Osmańskie. W marcu 1915 roku wysłali flotę pancerników przez Dardanele w celu dotarcia do stolicy Turcji, Konstantynopola, i zmuszenia rządu osmańskiego do kapitulacji.

Jednak Dardanele były dobrze bronione przez fortece i miny morskie, a flota aliancka poniosła ciężkie straty. Kampania morska została porzucona, dopóki fortece nie mogły zostać zdobyte w wyniku ataku amfibijnego.

Gra koncentruje się na sektorze Korpusu Armii Australijskiej i Nowozelandzkiej (ANZAC) kampanii; dlatego nie obejmuje brytyjskich i francuskich desantów w Cape Helles lub Suvla Bay.

Plansza przedstawia jeden z najwęższych odcinków Półwyspu Gallipoli, od ANZAC Cove do Mal Tepe i Khetia Bay. Celem ANZAC było zdobycie tego obszaru i odcięcie sił tureckich walczących z Brytyjczykami i Francuzami w Cape Helles dalej na południe.

Wysokości Chunuk Bair i Mal Tepe uważano za szczególnie ważne, ponieważ zapewniały obserwację obu stron półwyspu. Stąd ANZAC mogli zdobyć fortece, które dominowały nad Cieśniną, a tym samym umożliwić pancernikom Royal Navy dotarcie do Konstantynopola. Przynajmniej tak miało być.

W rzeczywistości brytyjscy dowódcy poważnie niedoszacowali tureckiego oporu. Tureccy żołnierze byli weteranami wojen bałkańskich, uzbrojonymi w nowoczesne, niemieckie karabiny i artylerię. Zainspirowani przywództwem pułkownika Kemala i pułkownika Sefika, zatrzymali ANZAC w ich śladach. ANZAC udało się jedynie ustanowić mały przyczółek, który był wielokrotnie kontratakowany przez Turków.

W sierpniu 1915 roku Brytyjczycy i ANZAC ponownie podjęli próbę zdobycia grzbietów Sari Bair. Nowozelandczycy i Gurkhowie zdołali zdobyć wysokości przez dwa dni, ale ostatecznie zostali przytłoczeni przez tureckie kontrataki. W grudniu, po ośmiu miesiącach walk, siły ANZAC zostały ewakuowane.

Według słów australijskiego korespondenta wojennego, Charlesa Beana: „ANZAC oznacza lekkomyślną odwagę w dobrej sprawie, przedsiębiorczość, pomysłowość, wierność, koleżeństwo i wytrwałość, które nigdy nie przyznają się do porażki.”